Monthly Archives

februari 2017

    hoe je je leven écht kunt veranderen

    18 februari 2017

    Ik zat laatst wat te mijmeren wat nou het geheim is achter een geslaagde verandering doorvoeren in je leven. Kijk ik terug op de afgelopen – pak ‘m beet – twintig jaar, dan zie ik dat er steeds een soort ritme in zit. Steeds treedt er na vijf tot zeven jaar een verandering op die wordt ingegeven door dezelfde soort energie. Om maar bij het eind te beginnen: een effectieve verandering heeft een paar noodzakelijke ingrediënten:

    1. Noodzaak en/of een brandend verlangen
    2. Vertrouwen
    3. Doorzettingsvermogen

    Wat de aard van de verandering ook is, je ontkomt niet aan deze bestanddelen. Of je nu gezond wilt gaan leven, voor jezelf wilt beginnen of je huis wilt verbouwen.

    Van yup naar consuminderaar

    Vanuit mijn eerste baan ben ik snel carrière gaan maken en ik kreeg in die periode (op vrij jonge leeftijd) mijn twee kinderen. Een gejaagd bestaan, maar – afgezien van de kinderen – helemaal in lijn met wat er in mijn omgeving bij vrienden gebeurde. Voor mijn omgeving was veel hectiek, veel werken en weinig tijd voor jezelf de norm.

    In 2008 ging het roer om. De onrust sluimerde al langer. Tijdens een heerlijke vakantie met de tent in Spanje met het gezin besloten we bewust uit de ratrace te stappen en een grote omschakeling te maken naar bewuste eenvoud. Dat betekende een paar radicale levenswijzigingen in een vrij korte tijd: van consumeren naar consuminderen. Van een jachtig leven naar eenvoud en overzicht. Van een yuppenbestaan naar minder werken en veel minder verdienen. Van kopen naar zoveel mogelijk zelfvoorzienend leven.

    Kramp

    Zo’n twee jaar geleden begon het opnieuw te knellen. Niet omdat ik de bewust eenvoudige levensstijl helemaal niet meer wilde, maar omdat het op punten gevoelsmatig niet meer klopte. Eenvoudig leven had ons heel veel opgeleverd, waaronder een situatie waarin we binnen niet al te lange tijd bijna met pensioen zouden kunnen gaan. En dat terwijl ik pas begin veertig was. Het besef begon steeds meer door te dringen dat ik daar niet klaar voor was. Sterker nog, de manier waarop we op dat moment leefden was niet wat ik de rest van mijn leven zou willen volhouden. Ik merkte dat ik een vrij ingewikkeld sentiment rond geld had ontwikkeld.

    Ik had een soort ‘kramp’ ontwikkeld rond het uitgeven van geld. Het besparen en bezuinigen was zo’n sport geworden, dat het in de weg begon te zitten. Zoals een topsporter die zich schuldig voelt als hij zich een keer niet aan zijn regime houdt, kon ik niet meer genieten van een keer ‘los gaan’. En los gaan betekende op dat moment bijvoorbeeld een keer iets op een terrasje bestellen terwijl het eigenlijk goedkoper was om iets uit de supermarkt te halen en dat op een bankje op te drinken.

    File

    Project Overvloed werd geboren om te onderzoeken wat er zou gebeuren als ik al het goede uit mijn bewuste en eenvoudige manier van leven zou combineren met een overvloedsmindset. Maar terwijl ik nog volop bezig ben om met veel passie en verwondering nog meer overvloed in mijn leven te creëren, begon er ook een nieuwe kramp.

    Ik werk sinds ruim vijf jaar volledig voor mezelf en heb het geluk dat ik genoeg opdrachten heb. Dat betekent dat mijn weken vol zitten met héél vroeg opstaan, in de file staan, werken bij klanten (in mijn geval vooral in ziekenhuizen) en ’s avonds door de spits weer naar huis rijden. Ik vind mijn werk nog altijd heerlijk, maar het feit dat alles hangt op mijn fysieke aanwezigheid begint te knellen. Bovendien vind ik de 12 tot 15 uur file per week gewoon te gortig. Sinds eind vorig jaar ben ik daarom mijn bedrijfsmodel radicaal aan het bijstellen. Geen verandering in mijn overvloedmindset dus, maar wel in de manier waarop ik inkomen genereer.

    Brandstof

    Een verandering wordt meestal ingegeven door dat gevoel van ‘kramp’. Ergens knelt iets al een tijd of bestaat een dringende wens, maar pas als je huidige situatie echt in de weg gaat zitten ontstaat een enorm krachtige energie om het te veranderen. Er zijn twee uitstekende soorten brandstof voor verandering: noodzaak (iets doet zoveel ‘pijn’ dat het niet langer vol te houden is) of een brandend verlangen.

    Bij alle veranderingen in de afgelopen jaren was er een brandend verlangen en een gevoel van “het móet anders”. Het was precies die energie die nodig was om in actie te komen. Het gaf zoveel brandstof dat ik in staat was nieuwe vaardigheden te leren en te implementeren en alles te lezen wat los en vast zat over die manier van leven.

    Terugschakelen

    Het tweede ingrediënt is vertrouwen. Zonder vertrouwen dat de gewenste verandering je iets op gaat leveren, dooft de brandstof van het verlangen snel uit. Toen ik in 2008 het roer om gooide vertrouwde ik er volledig op dat mijn keuze me meer levenskwaliteit ging opleveren. Dat ik zou kunnen leven met veel minder geld. Dat ik de status en snelheid van een consultantsbaan makkelijk kon loslaten omdat er peace of mind tegenover zou staan. Het viel niet altijd mee om van zijn vijf terug te schakelen naar zijn twee, maar de combinatie van verlangen en vertrouwen maakte dat ik niet bij de eerste tegenslag wilde opgeven. Sterker nog, het wakkerde mijn verlangen en vertrouwen alleen maar aan. En dat brengt me meteen op het ingrediënt doorzettingsvermogen.

    Een verandering is niet van de ene op de andere dag geïmplementeerd. Hoe groot je verlangen en vertrouwen ook is, er is altijd een factor tijd. En een Universum dat je op allerlei manieren uitdaagt om te kijken of dit echt de verandering is waar je voor wilt gaan. Nu ik midden in het omvormen van mijn bedrijfsmodel zit word ik continu uitgedaagd. Er komen verzoeken om toch weer uurtje-factuurtje projecten op locatie te komen doen. Mijn nieuwe diensten worden nog niet op zo’n schaal ingekocht dat ik daar al volledig mijn geld mee kan verdienen. Terwijl ik al wel de nodige investeringen moet doen. Doorzettingsvermogen is essentieel om dit echt van de grond te gaan krijgen.

    Weblog

    Ook het starten van dit weblog is in zekere zin zo’n uitdaging. Zoals laatst terecht werd opgemerkt had ik op mijn Bewuste Eenvoud blog een grote community met veel lezers en interactie. Op dit blog is dat niet het geval. Ook al is het, zelfs na een jaar, nog een beetje zoeken naar de goede toon en het goede verhaal, ik wil het zeker niet opgeven. Ik heb een groot verlangen om alles wat ik in de afgelopen jaren hierover geleerd heb te delen. En een absoluut vertrouwen dat de mensen die het aanspreekt hun weg naar mijn blog vinden en van zich zullen laten horen.